Program działalności TYP - D

PROGRAM DZIAŁALNOŚCI

ŚRODOWISKOWEGO DOMU SAMOPOMOCY W BIAŁUSNYM LASKU –

TYP „D”

1. Nadrzędnym celem działalności Środowiskowego Domu Samopomocy typu „D”

   ukierunkowanym na osoby ze spektrum autyzmu lub niepełnosprawnościami sprzężonymi jest poprawa jakości życia poprzez rehabilitację społeczną, medyczną i zawodową, aby ich życie było zbliżone, na ile to możliwe, do życia ludzi zdrowych. Prowadzone działania ukierunkowane są na zapewnieniu oparcia społecznego, budowania samodzielności i niezależności, rozwijaniu umiejętności poprawnego komunikowania się z otoczeniem.

2. Cele działalności ŚDS typu „D”

Oferta dla uczestników Domu typu „D” jest skierowana dla osób z spektrum autyzmu lub niepełnosprawnościami sprzężonymi. Niepełnosprawność sprzężona to stan, w którym występują ograniczenia umysłowe lub psychiczne połączone z zaburzeniami natury somatycznej, co ogranicza bądź uniemożliwia prawidłowe funkcjonowanie jednostki w środowisku. Niepełnosprawność sprzężona to niepełnosprawność wieloraka, złożona, w przebiegu której stwierdza się co najmniej dwie przyczyny niepełnosprawności wywołanej czynnikami endo- i egzogennymi powstałymi na różnych etapach życia, w tym życia prenatalnego. W przypadku osób ze spektrum autyzmu zasadniczą różnicą jest koncentracja na przedmiotach i obiektach, nie na człowieku. Często bywa to też odmienna wrażliwość sensoryczna, czyli nadwrażliwość lub niedowrażliwość ośrodkowego układu nerwowego.

1. Kształtowanie u osób ze spektrum autyzmu lub niepełnosprawnościami sprzężonymi umiejętności do wyrobienia zaradności w życiu codziennym oraz samodzielności w zakresie zaspakajania podstawowych potrzeb życiowych.

2. Kształtowanie umiejętności z zakresu samoobsługi i higieny osobistej (w tym szczególna uwaga ukierunkowana na usprawnianie wykonywania podstawowych czynności dnia codziennego).

3. Wsparcie w zakresie poradnictwa psychologicznego i pomocy w dostępie do świadczeń zdrowotnych.

4. Integrowanie uczestników z ich środowiskiem lokalnym, w tym rodzinnym, sąsiedzkim, z innymi osobami w czasie zakupów, w środkach komunikacji miejskiej, w urzędach, w instytucjach kultury.

5. Kształtowanie umiejętności współpracy i komunikowaniu się w grupie.

6. Ustalenia codziennego, dokładnego planu zajęć – żeby uczestnicy wiedzieli, jakie w danym dniu będą kolejne zadania ( w przypadku osób ze spektrum autyzmu ).

7. Podtrzymywanie i rozwijanie nabytych umiejętności radzenia sobie w życiu codziennym.

Dom typu „ D” realizuje swoje cele poprzez stosowanie różnorodnych narzędzi potrzebnych do pracy m. in. komunikację obrazkową. Kolejnym punktem obowiązkowym jest miejsce wyciszeń, z którego w każdej chwili można skorzystać, gdy pojawi się potrzeba, trudna sytuacja. Bardzo ważne jest, aby terapeuci/ opiekunowie nie zmieniali się zbyt często, aby nie były to przypadkowe osoby w tej roli. Przy niewłaściwym podejściu mogłoby dojść do wzmocnienia negatywnych zachowań przez nieumiejętne traktowanie.

3. Formy prowadzonej działalności

Dla osiągnięcia wyznaczonych celów Domu świadczy następujące usługi:

1. trening funkcjonowania w codziennym życiu, w tym: trening dbałości o wygląd zewnętrzny, trening nauki higieny, trening kulinarny, trening umiejętności praktycznych, trening gospodarowania własnymi środkami finansowymi;

2. trening umiejętności interpersonalnych i rozwiązywania problemów, w tym kształtowania pozytywnych relacji uczestnika z osobami w różnych relacjach i okolicznościach dnia codziennego;

3. trening umiejętności komunikacyjnych, w tym z wykorzystaniem alternatywnych i wspomagających sposobów porozumiewania się, w przypadku osób z problemami w komunikacji werbalnej;

4. trening spędzania czasu wolnego, w tym rozwijanie zainteresowań literaturą, audycjami radiowymi, telewizyjnymi, Internetem, udział w spotkaniach towarzyskich i kulturalnych;

5. niezbędną opiekę dla uczestników z niepełnosprawnościami sprzężonymi i spektrum autyzmu;

6. poradnictwo psychologiczne;

7. pomoc w załatwianiu spraw urzędowych;

8. pomoc w dostępie do niezbędnych świadczeń zdrowotnych, w tym uzgadnianie i pilnowanie terminów wizyt u lekarza, pomoc w zakupie leków, pomoc w dotarciu do jednostek ochrony zdrowia;

9. terapię ruchową i zajęcia relaksacyjne;

10. terapię zajęciową;

11. inne formy postępowania przygotowujące do uczestnictwa w warsztatach terapii zajęciowej lub podjęcia zatrudnienia, w tym w warunkach pracy chronionej na przystosowanym stanowisku pracy;

12. współpraca z jednostkami ochrony zdrowia i innymi podmiotami, w tym w szczególności z rodzinami i innymi osobami z otoczenia uczestników.

Założone efekty działań terapeutycznych u uczestników:

1. Poprawa funkcjonowania osób ze spektrum autyzmu lub niepełnosprawnościami sprzężonymi w życiu codziennym;

2. wzrost umiejętności nawiązywania kontaktów interpersonalnych ( nawiązywanie i podtrzymywanie rozmowy, umiejętność funkcjonowania w grupie, podejmowanie aktywnych działań, wywiązywanie się z obowiązków);

3. wzrost aktywności psychoruchowej oraz sprawności fizycznej;

4. poprawa motoryki;

5. poprawa samooceny;

6. zainteresowanie uczestnictwem w zajęciach zorganizowanych;

7. wzrost zainteresowania sposobami spędzania czasu wolnego;

8. umiejętności radzenia sobie z własnymi emocjami;

9. wzrost poczucia własnej wartości;

10. udoskonalenie czynności samoobsługowych.

4. Metody, sposoby i kryteria oceny efektów działalności Domu

Do osiągnięcia wyznaczonych celów powołany jest zespół wspierająco – aktywizujący, który opracowuje indywidualny plan postępowania wspierająco – aktywizującego w porozumieniu z uczestnikiem lub jego opiekunem. W planie określony jest rodzaj i zakres zajęć dla uczestnika, dostosowanych do jego potrzeb oraz możliwości psychofizycznych.

Określenie planu dla uczestnika nowo przyjętego poprzedzone jest trzymiesięcznym okresem wstępnym, niezbędnym dla oceny możliwości psychofizycznych uczestnika.

Zespół wspierająco – aktywizujący zbiera się w zależności od potrzeb, jednak co najmniej raz na 6 miesięcy, celem analizowania przebiegu procesu wspierająco – aktywizującego uczestników i ewentualnej jego modyfikacji. Zespół sprawdza, czy przyjęte metody i formy są stosowane i czy proces przebiega bez zakłóceń.

Ocenie działalności Środowiskowego Domu Samopomocy w Białusnym Lasku służą następujące metody, sposoby i kryteria:

1. ocena ewaluacji uczestnika;

2. sprawozdanie roczne merytoryczno – finansowe z funkcjonowania Domu;

3. ocena funkcjonowania placówki wynikająca z przeprowadzonych kontroli finansowych i merytorycznych;

4. współpraca, relacje z rodzinami i najbliższymi uczestników zajęć oraz ich opinie;

5. ilość instytucji środowiska lokalnego na stałe lub okazjonalnie współpracująca z placówką.

Ocenie postępu uczestników służą następujące metody, sposoby i narzędzia:

1. ocena i weryfikacja sporządzana przez zespół wspierająco – aktywizujący postępów terapeutycznych każdego podopiecznego, średnio co pół roku. Aktywność i samodzielność uczestników zajęć oceniana jest w takich sferach jak: samoobsługa i funkcjonowanie, umiejętności społeczne i interpersonalne, umiejętności spędzania czasu wolnego oraz sprawność fizyczna;

2. prowadzenie przez zespół wspierająco – aktywizujący teczek imiennych uczestników zawierających oprócz indywidualnego planu postępowania wspierająco – aktywizującego, arkusze spostrzeżeń i obserwacji, notatki służbowe oraz informacje o leczeniu;

3. lista obecności uczestników zajęć na poszczególnych zajęciach w placówce;

4. dzienniki zajęć przeprowadzonych z uczestnikami, regularnie prowadzonych przez terapeutów i opiekunów zawierające m. in. tematykę zajęć, sposób ich realizacji oraz uwagi dotyczące podopiecznych.

5. Możliwości realizacji poszczególnych form działania w ŚDS

Środowiskowy Dom Samopomocy w Białusnym Lasku prowadzi swoją działalność terapeutyczną na rzecz osób z niepełnosprawnością sprzężoną lub spektrum autyzmu w pomieszczeniach wyposażonych w odpowiedni sprzęt i urządzenia.

Placówka zatrudnia niezbędne osoby do realizacji zadań i zapewnienia sprawnego funkcjonowania. Osoby zatrudnione w Domu do prowadzenia danego rodzaju zajęć lub wykonywania czynności, posiadają odpowiednie kwalifikacje i doświadczenie zawodowe.

6. Przyjęte kierunki dalszego rozwoju Domu

W celu wprowadzenia nowych form wsparcia placówki będzie współpracowała z organizacjami pozarządowymi, jednostkami samorządu terytorialnego oraz innymi ośrodkami wsparcia. Ważnym elementem działalności będzie aktywizacja społeczna i podejmowanie działań niwelujących uprzedzenia i stereotypy dotyczące osób chorych psychicznie i niepełnosprawnych intelektualnie, a także zwrócenie uwagi władz i społeczności lokalnej na problemy tych osób. Cele te, będą realizowane poprzez współorganizowanie z innymi jednostkami samorządu terytorialnego cyklicznych imprez w środowisku lokalnym oraz nawiązywanie współpracy z innymi ośrodkami. Działania te adresowane będą do uczestników ŚDS oraz społeczności lokalnej.

Ważnym aspektem jest również dbałość o zapewnienie i utrzymanie odpowiedniego poziomu usług świadczonych przez Dom, promocja placówki oraz pozyskiwanie nowych uczestników. Niezbędnym elementem w kierunku dalszego rozwoju Domu jest podnoszenie kwalifikacji pracowników, udział w konferencjach, seminariach a także szkoleniach.

Dom typu „D” realizuje swoje cele poprzez stosowanie różnorodnych form zajęć indywidualnych i grupowych dostosowanych do potrzeb i możliwości uczestnika oparty na elastycznym, dostosowanym do potrzeb psychofizycznych uczestnika za jego akceptacją oraz przy współpracy z rodziną, jak również do możliwości organizacyjnych i finansowych placówki.